TAUFAN İLE YEDİ GÜN- 6: HEDİYE

6: Hediye

"Serumdan nefret ediyorum." diye homurdanarak eve girdi Taufan. Evet, serum yemişti.

"Tamam geçti gitti." diye sakinleştirmeye çalıştı Gempa ve gülümsedi. "Şimdi istediğin kadar film izle, zaten evde ben ve Beste dışında kimse yok."

"Nasıl yani, diğerleri nerede?" diye sordu Taufan kuşkulanarak.

"Ehh, play station oynamaya gittiler. Hasta olmasaydın sen de gidebilirdin." dedi Beste kasıtlı bir biçimde ve Taufan'ın tepkisini bekledi. 

"Ne—" Taufan şaşkınlıkla donakaldı. "Beni serumla baş başa bıraktılar yani..." Ardından Beste'ye sarıldı. 

"Boş ver, o saçma sapan oyunlardan uzak duralım." dedi Beste umursamazca (play station'dan nefret eder) ve o da kollarını kavuşturdu. Ardından kıkırdadı. "Aman be Taufan, trajedi kraliçesi gibisin."  

Taufan kimseyi umursamadan oturma odasındaki koca koltuğa kuruldu. Ayaklarını yukarı aşağı salladı. Ardından kendini durduramayarak koltukta zıplamaya başladı. "Beni bırakırsınız haa... Alın işte, ben sizden çok daha fazla eğleniyorum." dedi ve kıkırdadı. 

Ardından televizyon izlemeye koyuldu. Dakikalar ardı ardına ilerlerken, gözlerinin altı morarıncaya dek izledi.

*Ding dang dong*

Ve işte kapı çalmıştı. Zaten sıkılmış olan Taufan yerinden fırladı ve kapıya koştu. Somurtarak kapıyı açtı. Kızacaktı, hem de çok.

"Ah, merhaba Taufan!" dedi Duri ve sarılmak için üstüne atladı. "Hastalığın geçti mi? İyileştin mi?"

Taufan hesap sormak için on iki saniye geç kalmıştı. "Siz bensiz neden git—?" diye öfkesini püskürtecekti ki...

"Baksana, sana ne aldık? Tabii, o kadar çekimiz olmuştu ki..." dedi Blaze sırıtarak. Elindeki cırtlayan ördeği ona uzattı ve kahkaha atarak, iki kez sıktı. 

"Ah, ne? Bana hediye mi aldınız?" dedi Taufan dramatik bir iç çekerek, işte bunu beklemiyordu.

"Dramatik hava kafalı." diye homurdandı ve gözlerini devirdi Halilintar.

"Yeyy, cırtlayan ördeğim olduuuğğğ!" diye bağırdı Taufan. Ardından Halilintar'a sarıldı. "Teşekkür ederimmm!" Garip olan ise, iki dakika önce ağlamaklı bir biçimde hesap soracak olmasıydı.

Halilintar geri çekildi. Bu durumdan hoşlanmamıştı. "Tamam, kes şunu. Git diğerlerine sarıl."

Ancak bu, diğerlerinin de Halilintar'a yapışmasına neden olmuştu. Yedi kişi birden. Yedi. Sarılıyorlar.

Bu Halilintar için baygınlık sabebiydi. 

"Sanırım başka birileri de serum yiyecek." 

Devam Edecek...

Hacebar.

Cırtlayan ördek, şu sarı ve uzun ördek oluyor. Ahh sanırım onlardan bir tanede ben istiyorum.

Editör: Embéria Aéris (kiranafuychi). Editör tarafından yazılmış halini blogunda okuyabilirsiniz.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAÇEVERA

Yazarın notu: Karakterleri öğrenmek için kiranafuychi.com tanıtım yapmaya üşendim. Beste karakteri ise yedizkerin ablası olarak eklenmiştir. Çocuksu ve enerjik karakteri ile beni temsil etmektedir. Özel gücü ise her sesi çıkarbilen similasyon ile görünen dijital bir piyanodan kaynaklanmaktadır. Bölüm 1: Maceraya Başlıyoruz Oturma odasından 'ahh' sesleri yükseldi. Beste ve Solar birbirlrine baktılar. "İşte uyandılar." diye gülümsediler ve kıkırdadılar. "Ben burada mı uyudum?" diye sordu Gempa inleyerek ve bir tek kendisinin bu durumda olmadığını fark etti. "Yoksa siz—" derken uyanık ikiliye ölümcül bakışlar fırlattı.  "Yo yo hayır, biz değildik." dedi Beste panikleyerek. "Açıkçası ben de burada uyandım."  "Saat gece birde mi?" diye sordu Gempa boş gözlerle bakarken. "Ne bekliyorsun? Ben gece birde uyumam." diye homurdandı Solar, biraz kendini beğenmiş bir ifadeyle. "Hehe, biz gececiyiz." diye şakacı ...
Devamı

MAÇEVERA- 2

2: Kayboluş Halilintar diğerlerinden çok daha atak davrandı. Az önce duyduğu sesler, kafasında yankılanmaya devam ediyor, onu bunaltıyordu . Arkasından gelen melodi ise oldukça hızlı geçişliydi, takip etmek şöyle dursun, başını döndürüyordu. Trajik bir şey olacakmışçasına endişeli hissediyor, demirden bir pençe kalbini sıkıyordu . Ses çıkarmamaya çalışarak, parmak uçlarında yürüdü ve  ablasının odasına girdi. Dijital piyanoya uzandı ve 'DOO'... Paniğe kapılarak, parmağını yanan bir köz parçasına dokunmuş gibi hızla çekti ve birinin onu duyup duymadığını anlamak için, bir süre sessizce durdu. Ardından sesi kısıp melodiyi çalmaya çalıştı. "Nınnırnnırı" Mırıldanırken bambaşka birine dönüştü. Kendini kaptırmış, parmaklarını sanki her gün piyano çalıyormuş gibi, ezbere bir şekilde hareket ettirmeye başlamıştı. "Üç defa sarı, beş defa siyah, sonra bir kez sarıda dur, sonra yedi kez kırmızı, ardından iki defa mavi." Piyano renkli ışıklar saçtı. Tuşlar kendi kendine...
Devamı

MAÇEVERA- 14 (FİNAL)

  14: Final "Ben Saltuk ve burası da Maçevera." dedi kumandan. Ordudakilere olmadığı kadar sevecen ve arkadaş canlısı davranıyordu. "Nasıl yani? Maçevera ne oluyor?" diye sordu Duri etrafına bakarken etkilenmiş gözlerle. "Maçevera taa Hace Ahmed Yesevi'ye kadar uzanan bir yolculuk. Asıl ismi Mavera ama biz açe gibi bir değişiklik yaptık." "Açe ne peki?" diye atladı Gempa. Günlerdir beklediği an gelmişti. Gözlerini kocaman açıp alacağı cevabı bekledi. (Y.n: Buradan sonra ki kısmı karabatağıma armağan ediyorum.) "Açe benim." dedi bir kız. Açık sarı başörtüsünün üzerine bir şal geçirmişti. Bonesinin altından ipler ile bağlanmış minik taşlar alnına değiyordu. Kısacası kıyafeti eski türkleri andırıyordu. "Asıl ismim Açelya ve mücadeleyi kazanmak için bazı yerlere kendi lakabımı kazıdım. Amacım diğerlerini bulundukları durumdan uyandırmaktı." dedi ve tatlı bir şekilde gülümsedi. "Ihmm... Gempa bu işaretler için oldukça endi...
Devamı