TAUFAN İLE YEDİ GÜN- 4: ACI TATLI

 4: Acı Tatlı

"Ding dong" sesi, ardından Blaze'in kapıyı açmak için attığı adımlar. Taufan'ın sinirli görünen mavi gözleri, ayaklarını vura vura merdivenleri çıkması ve çat—odanın kapısını çarpmıştı. Olay var millet.

Taufan eve oldukça huzursuz bir tavırla girmişti. Ardından odasına çekildi—yani, kapıyı çarparak. Nefes nefese kalmıştı. Yatağının üstüne oturdu. Yorganı yırtarcasına kaldırdı ve tırnaklarını saplamak istercesine burdu.

"Hayır, nefret ediyorum!" diye bağırdı.

Derken çat diye kapattığı kapı, daha yumuşak bir şekilde açıldı. Kestane rengi gözleriyle, gelen Gempa'ydı.

Taufan 180 derece dönerek hal ve tavrını değiştirdi. "Eh, Gem... Odadan çıkabilir misin? Yalnız başıma eğleniyordum da." diye yalan söyledi.

"E tabi burası benim de odam." dedi Gempa sakince (yedizlerin hepsi aynı odada kalıyor. Yedi yataklı büyük bir yatak odası. Beste ise tek oda çünkü torpillim.) "Ve... Bugün neden böyle davrandığını öğrenmek istiyorum Taufan. Bir sıkıntı mı var?"

"Her şey yolunda Gempa. Niye mutsuz olayım ki?" dedi Taufan gülümseyerek. "Sadece Blaze koşarken ayağıma bastı, o kadar ve Solar da dedikoducu teyzeler gibi gıcık ve sesiz bakışlar atıp durdu."

"Bu kadar mı yani?" diye sordu Gempa kaşını kaldırarak ve Taufan'ın yanına oturdu (e.n: anne gibi davranmaya başladı). "Peki neyden nefret ettiğini sorabilir miyim?"

"..." Taufan hiçbir cevap veremedi. Gözlerinin dolmaya başladığını hissetti. "Hayır, Taufan, erkekler ağlamaz. Yoksa yine zorbalarlar seni..." diye mırıldandı.

"Hayır, erkekler de ağlar." dedi Gempa sertçe—sanki biraz alınmış gibiydi. "Odun muyuz biz kardeşim??"

"Gempa, sen zihin okuyabiliyor musun?" diye zıpladı Taufan, düşününce bu pek de hoş bir şey değildi.

"Kırk yıllık kardeşinim. Her halde yediz teletapisini kullanacağım biraz." dedi Gempa ve hafifçe kıkırdadı.

"Kırk yıllık annemsin sen benim Gem." dedi Taufan huzurla ve Gempa'ya yaslandı. "Yine Arish ve zorbalıkları. Onun okuldan gitmesini o kadar isterdim ki..."

"Böyle zamanlarda bize söylemen gerektiğini biliyorsun." dedi Gempa ciddiyetle ama altında yalnızca şefkat yatıyordu. "Müdürle konuşabilirdik böylece o çocuk gerçekten okuldan atılabilirdi."

"Olabilirdi sanırım..." dedi Taufan, ardından gülmeye başladı. "Halime baksana, çok komiğim."

Sinirleri bozulmuştu.

"Öyle misin?" diye sordu Gempa garip bakışlar atarak. "Öyle diyorsan öyledir."

Az önce ağlayan Taufan şimdi kıkırdıyordu. 

Derken odaya Beste girdi, ardından aralarına atladı. "Ne oluyor?" diye sordu ve gülümsedi.

"Gempa, lütfen hiç bir şey söyleme. Bilmesini istemiyorum."

"Tamamdır. Bu aramızda."

"Heyy, yediz teletapisini çözdüm sanırım. Bu cidden çok zevkli."

"Bizi anlayabildiğini bilmek garip doğrusu."

"Bu arada Beste'nim tokası garip durmamış mı?"

"Yo, gayet güzel bir toka, çarşıdan aldım." dedi Beste. Bu ikisinin birbirlerine garip bakışlar atmasına neden oldu.

Son 

Hacebar

Beste'mi ne sandınız?

Editör: Embéria Aéris (kiranafuychi.com).

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAÇEVERA

Yazarın notu: Karakterleri öğrenmek için kiranafuychi.com tanıtım yapmaya üşendim. Beste karakteri ise yedizkerin ablası olarak eklenmiştir. Çocuksu ve enerjik karakteri ile beni temsil etmektedir. Özel gücü ise her sesi çıkarbilen similasyon ile görünen dijital bir piyanodan kaynaklanmaktadır. Bölüm 1: Maceraya Başlıyoruz Oturma odasından 'ahh' sesleri yükseldi. Beste ve Solar birbirlrine baktılar. "İşte uyandılar." diye gülümsediler ve kıkırdadılar. "Ben burada mı uyudum?" diye sordu Gempa inleyerek ve bir tek kendisinin bu durumda olmadığını fark etti. "Yoksa siz—" derken uyanık ikiliye ölümcül bakışlar fırlattı.  "Yo yo hayır, biz değildik." dedi Beste panikleyerek. "Açıkçası ben de burada uyandım."  "Saat gece birde mi?" diye sordu Gempa boş gözlerle bakarken. "Ne bekliyorsun? Ben gece birde uyumam." diye homurdandı Solar, biraz kendini beğenmiş bir ifadeyle. "Hehe, biz gececiyiz." diye şakacı ...
Devamı

MAÇEVERA- 2

2: Kayboluş Halilintar diğerlerinden çok daha atak davrandı. Az önce duyduğu sesler, kafasında yankılanmaya devam ediyor, onu bunaltıyordu . Arkasından gelen melodi ise oldukça hızlı geçişliydi, takip etmek şöyle dursun, başını döndürüyordu. Trajik bir şey olacakmışçasına endişeli hissediyor, demirden bir pençe kalbini sıkıyordu . Ses çıkarmamaya çalışarak, parmak uçlarında yürüdü ve  ablasının odasına girdi. Dijital piyanoya uzandı ve 'DOO'... Paniğe kapılarak, parmağını yanan bir köz parçasına dokunmuş gibi hızla çekti ve birinin onu duyup duymadığını anlamak için, bir süre sessizce durdu. Ardından sesi kısıp melodiyi çalmaya çalıştı. "Nınnırnnırı" Mırıldanırken bambaşka birine dönüştü. Kendini kaptırmış, parmaklarını sanki her gün piyano çalıyormuş gibi, ezbere bir şekilde hareket ettirmeye başlamıştı. "Üç defa sarı, beş defa siyah, sonra bir kez sarıda dur, sonra yedi kez kırmızı, ardından iki defa mavi." Piyano renkli ışıklar saçtı. Tuşlar kendi kendine...
Devamı

MAÇEVERA- 14 (FİNAL)

  14: Final "Ben Saltuk ve burası da Maçevera." dedi kumandan. Ordudakilere olmadığı kadar sevecen ve arkadaş canlısı davranıyordu. "Nasıl yani? Maçevera ne oluyor?" diye sordu Duri etrafına bakarken etkilenmiş gözlerle. "Maçevera taa Hace Ahmed Yesevi'ye kadar uzanan bir yolculuk. Asıl ismi Mavera ama biz açe gibi bir değişiklik yaptık." "Açe ne peki?" diye atladı Gempa. Günlerdir beklediği an gelmişti. Gözlerini kocaman açıp alacağı cevabı bekledi. (Y.n: Buradan sonra ki kısmı karabatağıma armağan ediyorum.) "Açe benim." dedi bir kız. Açık sarı başörtüsünün üzerine bir şal geçirmişti. Bonesinin altından ipler ile bağlanmış minik taşlar alnına değiyordu. Kısacası kıyafeti eski türkleri andırıyordu. "Asıl ismim Açelya ve mücadeleyi kazanmak için bazı yerlere kendi lakabımı kazıdım. Amacım diğerlerini bulundukları durumdan uyandırmaktı." dedi ve tatlı bir şekilde gülümsedi. "Ihmm... Gempa bu işaretler için oldukça endi...
Devamı