PASTELLER- 3

 3: Kraliyet Şatosu

Albo valizini toplamış, Raya ile dışarıya çıkmıştı. Ağır valizi kaldırarak, yıllardır yaşadığı eve göz attı. Şimdi burayı terk mi edecekti? Üçüzlere son bir kez sarıldı, ardından kraliyet uçağına bindiler. Bu onun için zor anlardan sadece biri olacaktı.

Yedi saat süren yolculuğun ardından uçak onları güvenli bir çıkış bölgesinde indirdi. Biraz yürümenin ardından şato çevresine ulaştılar.

"Haydi, askerler bizi görmeden içeri girmeliyiz." dedi Raya ve bir ağacın arkasına saklanırcasına adım attı. "Burada bir gizli giriş var."

Albo, Raya'yı takip etti ve yerin altından geçen gizli girişe adım attı. Tozlu ve karanlık giriş bölgesinden kraliyet kalesinin içerisine giriş yapabilmişlerdi. 

"Burası gelmediğimden beri ne kadarda değişmiş." diye fısıldadı Albo.

"Evet, askerlerin atakları için önlem alındı." dedi Raya neşeyle.

"Ben asker olaylarını henüz bilmiyorum." dedi Albo ancak Raya cevap vermedi.

Ardından yanlarından kısa boylu bir kız koşarak geçti "Hey Raya, yanındaki kim?" diye seslenerek koşmayı bıraktı.

"Hiç sırası değil Haiy." dedi Raya huysuzca ve kızı itti.

"Sadece sordum." diye güldü Haiy. "İkiniz de durgun görünüyorsunuz. Ve seninle tanışıp her akşam uğraşmaya gelmek için can atıyorum." Ardından koşmaya devam etti.

"O Haiy, hatırlar mısın bilmiyorum. Henüz on iki yaşında." dedi Raya (Raya 22 yaşında yani Haiy'den on yaş büyük). "Hizmetlilerin çoğusu şımardığını düşünüyor. Ama bence çok tatlı."

"Sevdiğim söylenemez." dedi Albo kısaca.

"Onun üstüne çok yüklenme. Yaşına göre iyi bir cesaret sergiliyor." dedi Raya ve güldü. "On iki kez kaçırıldı, dört kez ölümle tehdit edildi. Ama bir şekilde yine başımıza dikilmesini biliyor. Çok komik."

"Hiç komik değil." dedi Albo ancak hafifçe gülümsedi.

"Dıt dıt! Asker darbesi!" diye bir alarm çaldı.

"Tamamdır Albo, kılıcını kuşan ve benim arkamdan saklanarak ilerle. Ciddi bir konumdayız." dedi Raya ve kendi kılıcını kabzasından çıkardı.

Devam edecek...

Hacebar

Editör: Embéria Aéris.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAÇEVERA

Yazarın notu: Karakterleri öğrenmek için kiranafuychi.com tanıtım yapmaya üşendim. Beste karakteri ise yedizkerin ablası olarak eklenmiştir. Çocuksu ve enerjik karakteri ile beni temsil etmektedir. Özel gücü ise her sesi çıkarbilen similasyon ile görünen dijital bir piyanodan kaynaklanmaktadır. Bölüm 1: Maceraya Başlıyoruz Oturma odasından 'ahh' sesleri yükseldi. Beste ve Solar birbirlrine baktılar. "İşte uyandılar." diye gülümsediler ve kıkırdadılar. "Ben burada mı uyudum?" diye sordu Gempa inleyerek ve bir tek kendisinin bu durumda olmadığını fark etti. "Yoksa siz—" derken uyanık ikiliye ölümcül bakışlar fırlattı.  "Yo yo hayır, biz değildik." dedi Beste panikleyerek. "Açıkçası ben de burada uyandım."  "Saat gece birde mi?" diye sordu Gempa boş gözlerle bakarken. "Ne bekliyorsun? Ben gece birde uyumam." diye homurdandı Solar, biraz kendini beğenmiş bir ifadeyle. "Hehe, biz gececiyiz." diye şakacı ...
Devamı

MAÇEVERA- 2

2: Kayboluş Halilintar diğerlerinden çok daha atak davrandı. Az önce duyduğu sesler, kafasında yankılanmaya devam ediyor, onu bunaltıyordu . Arkasından gelen melodi ise oldukça hızlı geçişliydi, takip etmek şöyle dursun, başını döndürüyordu. Trajik bir şey olacakmışçasına endişeli hissediyor, demirden bir pençe kalbini sıkıyordu . Ses çıkarmamaya çalışarak, parmak uçlarında yürüdü ve  ablasının odasına girdi. Dijital piyanoya uzandı ve 'DOO'... Paniğe kapılarak, parmağını yanan bir köz parçasına dokunmuş gibi hızla çekti ve birinin onu duyup duymadığını anlamak için, bir süre sessizce durdu. Ardından sesi kısıp melodiyi çalmaya çalıştı. "Nınnırnnırı" Mırıldanırken bambaşka birine dönüştü. Kendini kaptırmış, parmaklarını sanki her gün piyano çalıyormuş gibi, ezbere bir şekilde hareket ettirmeye başlamıştı. "Üç defa sarı, beş defa siyah, sonra bir kez sarıda dur, sonra yedi kez kırmızı, ardından iki defa mavi." Piyano renkli ışıklar saçtı. Tuşlar kendi kendine...
Devamı

MAÇEVERA- 14 (FİNAL)

  14: Final "Ben Saltuk ve burası da Maçevera." dedi kumandan. Ordudakilere olmadığı kadar sevecen ve arkadaş canlısı davranıyordu. "Nasıl yani? Maçevera ne oluyor?" diye sordu Duri etrafına bakarken etkilenmiş gözlerle. "Maçevera taa Hace Ahmed Yesevi'ye kadar uzanan bir yolculuk. Asıl ismi Mavera ama biz açe gibi bir değişiklik yaptık." "Açe ne peki?" diye atladı Gempa. Günlerdir beklediği an gelmişti. Gözlerini kocaman açıp alacağı cevabı bekledi. (Y.n: Buradan sonra ki kısmı karabatağıma armağan ediyorum.) "Açe benim." dedi bir kız. Açık sarı başörtüsünün üzerine bir şal geçirmişti. Bonesinin altından ipler ile bağlanmış minik taşlar alnına değiyordu. Kısacası kıyafeti eski türkleri andırıyordu. "Asıl ismim Açelya ve mücadeleyi kazanmak için bazı yerlere kendi lakabımı kazıdım. Amacım diğerlerini bulundukları durumdan uyandırmaktı." dedi ve tatlı bir şekilde gülümsedi. "Ihmm... Gempa bu işaretler için oldukça endi...
Devamı