Kapibara hikayesi

     Kapibara diğer hayvanların aksine uyandığında ağaç kütüğünden gider ''Dükkan açık'' diye bas bas bağırırdı. Bir dişçiydi bu dükkan. Diğer kemirgenlerin dişlerini otlar ile törpüllerdi.

    ''Merhaba yüce fare.'' dedi aşağı inen leylek. Oldukçça sosyal bir karaktere sahip olan kapibara saniyesinde başını kaldırdı ve leyleğin yüzüne baktı.

    ''Bana öyle hitap etme. Küçük olan diğer fareler.'' dedi ve bir leyleğin kendisinden ne istiyebileceğini düşündü. O bir kemirgen değildi. Demek ki niyeti farklı olmalıydı. Korku ile titredi. ''Söyle beni yemeye mi geldin?''

    ''Hayır, hayır'' diye güldü leylek ''ben vejetaryenim. Yani balıklar haricinde.'' Nedense tüm kemirgenler kendisine böyle bir soru soruyordu. Ne kendisinin beyaz tüyler ile korkunç göründüğünü düşünmüyor nede koca burunlu bir kapibaranın lezzetli olabileceğini düşünüyordu.

    ''Peki ne istiyorsun'' diye gülümsedi kapibara.

    ''Bir dişçiden ne isteyebilirim?'' diye sordu leylek. Bunun üzerine kapibara koşarak dişçilik kitabına göz atmaya gitti. Derken kitabın üstüne oturduğunu fark edip panikle ayağa fırladı. Kitabı açıp bir göz gezdirdi.

    ''Kapibaradan bir macun yapmamız gerek. Saat kaç olmuş nereden bulacağız kapibarayı.'' diye inledi ardından aklı başına geldi. ''Hayır olmaz asla''

    ''Ama sen dişçisin bende müşterinim.'' diye şikayet etti ters bir şekilde leylek. Bunun üzerine kapibara göle doğru koştu. Normalde suyun altında uzun süre kalabilen biriydi. Hatta dükkanıda suyun altına kurmayı istemişti. Ancak diğer kemirgenler kendisi gibi suyun içinde bir deniz kızı gibi süzülemiyordu. 

    Suyun altında bir fener balığını kovaladı. Uzun koşuşturmaca yani yüzüştürmece ardından balığı yakaladı. Sonra ''Bir saniye fener balıkları gölde yaşamaz ki'' diye haykırdı ve balık elinden kaçtı yine yakaladı sonra fener balığının kedisini yememesine şaşırdı ve tekrar elnden kaçırdı. Üçüncü kez yakaladığında ise her türlü mantık hatasına göz yumdu ve sarıla sarıla fener balığını gölden çıkardı.

   Fener balığından bir macun yaptı. Güzel koksun diye gül yapraklarını da ekledi. Dal parçasına bu macunu güzelce sürdü. Ardından leyleğin ağzına fırça görevindeki dalı çiğnemesi üzerine soktu.

   "Gagam çok güzel kokuyor." Diye sevinçle bağırdı leylek. Kapibara gülümsedi ve dükkana döndü.

   "Umarım bir sonraki müşteri çılgın bir hayvan değildir." Diye mırıldandı. Sonra durdu "Neler diyorum ben. Bu çok eğlenceliydi. Umarım bir sonraki müşteri koca bir engerek yılanıdır." Dedi ve güldü. Kendisine yaklaşan müşteri ise tıslıya tıslıya geliordu.