YEDİZLER- RAMAZAN'A ÖZEL BÖLÜM

*İftara son yarım saat*

"Oruç desen çantada keklik." diye bağırdı Blaze. "Bir de benim obur olduğumu söylerdiniz. Bakın, on sekiz gündür biraz bile acıkmadım."

Blaze bu övgülü konuşmasının herkes tarafından dinlendiğini düşünüyorken, herkes farklı bir şeyle uğraşıyordu. Halilintar telefonuna bakıyor, Taufan ile Duri resim çiziyor, Solar kitap okuyor, Ais uyuyor ve Gempa yemek hazırlıyordu.

"Pide bitmiş." diye seslendi Gempa. "Halilintar!"

"Son yarım saat, pide bulamam." dedi Halilintar başını bile kaldırmadan. "Hem nasıl bitmiş? Daha sahurda iki tane vardı."

"İftara kaç dakika var?" diye sordu Ais karnını tutarak. Yataktan yeni kalkmıştı.

"Yirmi sekiz dakika elli dokuz saniye." dedi Taufan neşeyle. "Elli sekiz, elli yedi..."

"Ooooo, Taufan da acıkmış." diye haykırdı Blaze.

"Ben de açım." dedi Duri ciddiyetle ve Blaze'in elini tutup kendine doğru çekti. "Sen aç mısın?" diye fısıldadı.

"Hayır, aç değilim." dedi Blaze gülerek. Taufan ise tek kaşını kaldırarak şüpheyle ona baktı.

"Nasıl?" 

"Aslında şöyle ki... Haydi size göstereyim." dedi Blaze ve yatak odasına koştu. "Kendi yatağımın altına giriyorum ve..." Yatağın altına girdi ve oradan onlara gülümsedi. Sonra tekrar çıktı ve yanlarına geldi. "İşte tüm açlığım böyle bitiyor."

"Bende, bende!" dedi Duri ve yatağın altına girdi. "Doymuş gibi hissetmiyorum."

"Daha içten ol." dedi Blaze. "Aç değilim, aç değilim, de." 😗

"Aç değilim, aç değilim, aç değilim..." Duri'nin gözleri kocaman açıldı. "Doydum yeyyy!"

"Cidden mi?" dedi Blaze hafifçe kıkırdayarak.

"Hiç komik değil." dedi Taufan hafif sinirle. Ardından yatağın altına, Duri'nin yanına indi. "Aç değilim, aç değilim AĞAĞĞAĞAĞAĞ!" Taufan aşırı bir heyecan patlaması yaşadıktan sonra, tekrar normal ses tonuna döndü. "Aç değilim, aç değilim..."

"Ne oldu?" diye güldü Blaze.

"Doydummmm!" dedi Taufan neşelenerek ve Blaze'in boynuna atladı.

"Ben dee!" dedi Duri kıkırdayarak.

"Demek sen de fark ettin." dedi Taufan sırıtarak. "Bu da güzeldi Aze ama bir dahakine yumurtalı olsun."

Söz konusu şey, Blaze'in yatağının altına sakladığı pidelerdi. Belli ki Blaze her gün burada bir şeyler biriktiriyordu.

"Duri, sen de yedin değil mi?" diye sordu Taufan. Duri başını hayır anlamında salladı.

"Bu nasıl doydu o zaman?" diye sordu Blaze zıplamakta olan Duri'yi göstererek.

Allahuekber, Allahuekber, Allahuekber...

"Gempa biz aç değilizzz~"

Son.

Hacebar.

Editör: Embéria Aéris (kiranafuychi.com).

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAÇEVERA

Yazarın notu: Karakterleri öğrenmek için kiranafuychi.com tanıtım yapmaya üşendim. Beste karakteri ise yedizkerin ablası olarak eklenmiştir. Çocuksu ve enerjik karakteri ile beni temsil etmektedir. Özel gücü ise her sesi çıkarbilen similasyon ile görünen dijital bir piyanodan kaynaklanmaktadır. Bölüm 1: Maceraya Başlıyoruz Oturma odasından 'ahh' sesleri yükseldi. Beste ve Solar birbirlrine baktılar. "İşte uyandılar." diye gülümsediler ve kıkırdadılar. "Ben burada mı uyudum?" diye sordu Gempa inleyerek ve bir tek kendisinin bu durumda olmadığını fark etti. "Yoksa siz—" derken uyanık ikiliye ölümcül bakışlar fırlattı.  "Yo yo hayır, biz değildik." dedi Beste panikleyerek. "Açıkçası ben de burada uyandım."  "Saat gece birde mi?" diye sordu Gempa boş gözlerle bakarken. "Ne bekliyorsun? Ben gece birde uyumam." diye homurdandı Solar, biraz kendini beğenmiş bir ifadeyle. "Hehe, biz gececiyiz." diye şakacı ...
Devamı

MAÇEVERA- 2

2: Kayboluş Halilintar diğerlerinden çok daha atak davrandı. Az önce duyduğu sesler, kafasında yankılanmaya devam ediyor, onu bunaltıyordu . Arkasından gelen melodi ise oldukça hızlı geçişliydi, takip etmek şöyle dursun, başını döndürüyordu. Trajik bir şey olacakmışçasına endişeli hissediyor, demirden bir pençe kalbini sıkıyordu . Ses çıkarmamaya çalışarak, parmak uçlarında yürüdü ve  ablasının odasına girdi. Dijital piyanoya uzandı ve 'DOO'... Paniğe kapılarak, parmağını yanan bir köz parçasına dokunmuş gibi hızla çekti ve birinin onu duyup duymadığını anlamak için, bir süre sessizce durdu. Ardından sesi kısıp melodiyi çalmaya çalıştı. "Nınnırnnırı" Mırıldanırken bambaşka birine dönüştü. Kendini kaptırmış, parmaklarını sanki her gün piyano çalıyormuş gibi, ezbere bir şekilde hareket ettirmeye başlamıştı. "Üç defa sarı, beş defa siyah, sonra bir kez sarıda dur, sonra yedi kez kırmızı, ardından iki defa mavi." Piyano renkli ışıklar saçtı. Tuşlar kendi kendine...
Devamı

MAÇEVERA- 14 (FİNAL)

  14: Final "Ben Saltuk ve burası da Maçevera." dedi kumandan. Ordudakilere olmadığı kadar sevecen ve arkadaş canlısı davranıyordu. "Nasıl yani? Maçevera ne oluyor?" diye sordu Duri etrafına bakarken etkilenmiş gözlerle. "Maçevera taa Hace Ahmed Yesevi'ye kadar uzanan bir yolculuk. Asıl ismi Mavera ama biz açe gibi bir değişiklik yaptık." "Açe ne peki?" diye atladı Gempa. Günlerdir beklediği an gelmişti. Gözlerini kocaman açıp alacağı cevabı bekledi. (Y.n: Buradan sonra ki kısmı karabatağıma armağan ediyorum.) "Açe benim." dedi bir kız. Açık sarı başörtüsünün üzerine bir şal geçirmişti. Bonesinin altından ipler ile bağlanmış minik taşlar alnına değiyordu. Kısacası kıyafeti eski türkleri andırıyordu. "Asıl ismim Açelya ve mücadeleyi kazanmak için bazı yerlere kendi lakabımı kazıdım. Amacım diğerlerini bulundukları durumdan uyandırmaktı." dedi ve tatlı bir şekilde gülümsedi. "Ihmm... Gempa bu işaretler için oldukça endi...
Devamı