MAÇEVERA- 18

 18:

Halilintar, dört kişilik bir masada tek başına oturuyordu. Yalnız ve sessizdi. Tam kafa dinlemeye fırsat bulmuştu ki...

"Sana huzur yok ki Halilintar!" Bu sefer Açelya değil Taufan'dı. Yanındaysa, henüz sesini çıkarmayan Emily duruyordu. Taufan kızı omuzlarından tutarak sarstı. "Çabuk Emily, saçma sapan bir espri yap. Onu rahatsız etmeliyiz!"

"Tamamdır." dedi Emily ve sinsi bir nefes aldı. "Bir arabaya nasıl dört fil sığ—" Ardından sözünü bitiremeden, büyük bir kahkaha tufanı koptu. Emily ile Taufan yüksek sesle gülüyorlardı.

"Komik değil." dedi Hallintar ve geri çekildi. "Müsade edin de geçeyim."

Nani nani nani!

"Bu sesi hanginiz çıkarıyor?" diye sordu Halilintar bezgin bir ifadeyle.

"Biz ses çıkarmıyoruz, alarm çalıyor." dedi Taufan hoparlörü göstererek. Ardından yer sallanmaya başladı. "D-deprem mi oluyor?"

"Koşsana hava kafalı!" diye çıkıştı Halilintar panikten kaynaklanan bir öfkeyle.

"A-ama—"

"Seni bilmem ama ben büzüşmüş konserve kutusuna dönmek istemiyorum. Bina yıkılacak." dedi Halilintar ve kapıdan çıktı. Diğer ikisi de arkasından koştu. Koca kalabalık arasında birbirlerini aradılar. "Siz ikiniz iyi misiniz?"

Emily başını salladı, Taufan ise trip atarcasına arkasını dönmüştü. "Diğerlerine yardım etmeliydik."

"Bina salıncak gibiyken, niye şu anda sallanmıyoruz?" diye sordu Emily şüpheyle, diğer ikisi de etrafına bakındılar. Emily'se kuşkulu bir ifadeyle aralarından ayrıldı.

Birkaç dakika daha süren bu sallantı, sonunda durdu. Maçevera binası hasar almıştı ama hala güvenli durumdaydı.

"Şuraya bak Taufan." dedi Halilintar sert bir ses tonuyla. 

"Bu sabah Gempa'yla gördüğümüz peçeli adam bu."  dedi Taufan korkarak.

"Bu sefer elimden kaçırmayacağım." diye fısıldadı Halilintar ve elementinden aldığı enerjiyle koşmaya başladı. Arkasındaysa kırmızı bir iz bırakıyordu.

"Ağağ, yine mi koşuyoruz?" diye sızlandı Taufan ama kaykayına atladı ve onu takip etti.

Adam eliyle toprağa dokundu ve üzerindeki çimenlerden birkaçını kopardı. Toprağı hafifçe kazdı ve içine bir obje yerleştirdi. Kendisine doğru koşmakta olan Halilintar ve uçmakta olan Taufan'ı görünce korkarak koşmaya başladı.

Devam Edecek...

Hacebar

Editör: Embéria Aéris (kiranafuychi.com).

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAÇEVERA

Yazarın notu: Karakterleri öğrenmek için kiranafuychi.com tanıtım yapmaya üşendim. Beste karakteri ise yedizkerin ablası olarak eklenmiştir. Çocuksu ve enerjik karakteri ile beni temsil etmektedir. Özel gücü ise her sesi çıkarbilen similasyon ile görünen dijital bir piyanodan kaynaklanmaktadır. Bölüm 1: Maceraya Başlıyoruz Oturma odasından 'ahh' sesleri yükseldi. Beste ve Solar birbirlrine baktılar. "İşte uyandılar." diye gülümsediler ve kıkırdadılar. "Ben burada mı uyudum?" diye sordu Gempa inleyerek ve bir tek kendisinin bu durumda olmadığını fark etti. "Yoksa siz—" derken uyanık ikiliye ölümcül bakışlar fırlattı.  "Yo yo hayır, biz değildik." dedi Beste panikleyerek. "Açıkçası ben de burada uyandım."  "Saat gece birde mi?" diye sordu Gempa boş gözlerle bakarken. "Ne bekliyorsun? Ben gece birde uyumam." diye homurdandı Solar, biraz kendini beğenmiş bir ifadeyle. "Hehe, biz gececiyiz." diye şakacı ...
Devamı

MAÇEVERA- 2

2: Kayboluş Halilintar diğerlerinden çok daha atak davrandı. Az önce duyduğu sesler, kafasında yankılanmaya devam ediyor, onu bunaltıyordu . Arkasından gelen melodi ise oldukça hızlı geçişliydi, takip etmek şöyle dursun, başını döndürüyordu. Trajik bir şey olacakmışçasına endişeli hissediyor, demirden bir pençe kalbini sıkıyordu . Ses çıkarmamaya çalışarak, parmak uçlarında yürüdü ve  ablasının odasına girdi. Dijital piyanoya uzandı ve 'DOO'... Paniğe kapılarak, parmağını yanan bir köz parçasına dokunmuş gibi hızla çekti ve birinin onu duyup duymadığını anlamak için, bir süre sessizce durdu. Ardından sesi kısıp melodiyi çalmaya çalıştı. "Nınnırnnırı" Mırıldanırken bambaşka birine dönüştü. Kendini kaptırmış, parmaklarını sanki her gün piyano çalıyormuş gibi, ezbere bir şekilde hareket ettirmeye başlamıştı. "Üç defa sarı, beş defa siyah, sonra bir kez sarıda dur, sonra yedi kez kırmızı, ardından iki defa mavi." Piyano renkli ışıklar saçtı. Tuşlar kendi kendine...
Devamı

MAÇEVERA- 14 (FİNAL)

  14: Final "Ben Saltuk ve burası da Maçevera." dedi kumandan. Ordudakilere olmadığı kadar sevecen ve arkadaş canlısı davranıyordu. "Nasıl yani? Maçevera ne oluyor?" diye sordu Duri etrafına bakarken etkilenmiş gözlerle. "Maçevera taa Hace Ahmed Yesevi'ye kadar uzanan bir yolculuk. Asıl ismi Mavera ama biz açe gibi bir değişiklik yaptık." "Açe ne peki?" diye atladı Gempa. Günlerdir beklediği an gelmişti. Gözlerini kocaman açıp alacağı cevabı bekledi. (Y.n: Buradan sonra ki kısmı karabatağıma armağan ediyorum.) "Açe benim." dedi bir kız. Açık sarı başörtüsünün üzerine bir şal geçirmişti. Bonesinin altından ipler ile bağlanmış minik taşlar alnına değiyordu. Kısacası kıyafeti eski türkleri andırıyordu. "Asıl ismim Açelya ve mücadeleyi kazanmak için bazı yerlere kendi lakabımı kazıdım. Amacım diğerlerini bulundukları durumdan uyandırmaktı." dedi ve tatlı bir şekilde gülümsedi. "Ihmm... Gempa bu işaretler için oldukça endi...
Devamı