Ankolge (Kamp ateşi hikayesi)

        Kamp ateşinde anatılır gibii yazılmıştır. Uydurmadır ancak yinede korkabilirsiniz.

    Herhangi bir mağarada çıkabilecek en korkunç şeyin pis kokulu iri gövdeli sivri dişli koca bir ayı olduğunu zannedersiniz. Ancak gerçekler bambaşkadır. Ayıyı kendi yuvasından çıkartacak şey yemek yemek değil Ankolge'dir. Koca başlı pis ayıyı korkutan bu canavarın hikayesini öğrenmek ister misiniz?Ne diyorum ben istemesenizde anlatacağım. Hihahahahahaha.

    Ormanda kamp yapmaya gelmiş bir kaç cesur maceracı gece dörtte küçük bir yürüyüşe çıkarlar. Gece dört mü dediğinizi duyar gibiyim. Bölmeyin lafımı uyumayı sevmiyorlar demek ki.Maceracılar çimenlerin rüzgarda çıkan hışırtısını takip ederek blokmuşçasına üst üste dizilmiş taşlara rastlaar. Ancak orası balta girmez ormanıdır ve kendilerinden başka bu tehlikeli ormana girmeyi cesaret eden olmamıştır. Heyecanla bunu kimin yapmış olabileceğini konuşurlar. Belki de yeni bir tür hayvan keşfetmişlerdir. Çalıların altına saklanıp manzarayı gizlice izlemeye başlarlar.

    ''hışşşşt" evet kendilerinden çıkmayan bir hışırtı kulaklarında çınlar. Koca gövdeli bir ayı elinde dev bir kaya parçası tutar. Bu ağır kayayı kaldırabilmiş olması hepsini derinden etkilemiştir. Ayı acı ile inleyerek kayayı diğer taşların üzerine koymaya çalışır. Ancak diğer taşlara göre daha büyük olduğu için yere düşer. Ayı panik ile bir o yana bir o yana koşmaya başlar. Maceracılar gözlerini ayının üzerine dikmiş neden bu kada panik yptığını anlamaya çalışırken gözleri kamaştıran dev bir ışık parlar. Işığın önüne yansıyan gölge ise omuzlarını yukarıya doğrultmuş bir biçimde ayıya yaklaşmaktadır. Maceralar aynı ayı gibi panik yaparlar. Gölge ayıya bir kez daha adım atar. Ayı kedi yavrusu gibi gözler ile sanki bir dayak bekliyormuşçasına kıvrılır. Gölge ayının üstüne elini koyar. Maceracılar bir gölgenin yansımasının zarar vermeyeceğini düşünürler iken ayı darbe almışçasına kıvranır Gölge uzaklaşmaya başlar. Maceracılar ise şok olmuş gözlerini ayıramazlar.

    Bu hikaye dilden dile anlatılır. Bölge iyice izlenir ancak en küük bir ize dahi rastlayamazlar. Sadece bölgenin ismi internette kimsenin öğrenmemesi için paylaşılır. Ancak halk bunu umursamaz. Neresi mi? Burası!

Hatice Ebrar Dürüyen

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MAÇEVERA

Yazarın notu: Karakterleri öğrenmek için kiranafuychi.com tanıtım yapmaya üşendim. Beste karakteri ise yedizkerin ablası olarak eklenmiştir. Çocuksu ve enerjik karakteri ile beni temsil etmektedir. Özel gücü ise her sesi çıkarbilen similasyon ile görünen dijital bir piyanodan kaynaklanmaktadır. Bölüm 1: Maceraya Başlıyoruz Oturma odasından 'ahh' sesleri yükseldi. Beste ve Solar birbirlrine baktılar. "İşte uyandılar." diye gülümsediler ve kıkırdadılar. "Ben burada mı uyudum?" diye sordu Gempa inleyerek ve bir tek kendisinin bu durumda olmadığını fark etti. "Yoksa siz—" derken uyanık ikiliye ölümcül bakışlar fırlattı.  "Yo yo hayır, biz değildik." dedi Beste panikleyerek. "Açıkçası ben de burada uyandım."  "Saat gece birde mi?" diye sordu Gempa boş gözlerle bakarken. "Ne bekliyorsun? Ben gece birde uyumam." diye homurdandı Solar, biraz kendini beğenmiş bir ifadeyle. "Hehe, biz gececiyiz." diye şakacı ...
Devamı

MAÇEVERA- 2

2: Kayboluş Halilintar diğerlerinden çok daha atak davrandı. Az önce duyduğu sesler, kafasında yankılanmaya devam ediyor, onu bunaltıyordu . Arkasından gelen melodi ise oldukça hızlı geçişliydi, takip etmek şöyle dursun, başını döndürüyordu. Trajik bir şey olacakmışçasına endişeli hissediyor, demirden bir pençe kalbini sıkıyordu . Ses çıkarmamaya çalışarak, parmak uçlarında yürüdü ve  ablasının odasına girdi. Dijital piyanoya uzandı ve 'DOO'... Paniğe kapılarak, parmağını yanan bir köz parçasına dokunmuş gibi hızla çekti ve birinin onu duyup duymadığını anlamak için, bir süre sessizce durdu. Ardından sesi kısıp melodiyi çalmaya çalıştı. "Nınnırnnırı" Mırıldanırken bambaşka birine dönüştü. Kendini kaptırmış, parmaklarını sanki her gün piyano çalıyormuş gibi, ezbere bir şekilde hareket ettirmeye başlamıştı. "Üç defa sarı, beş defa siyah, sonra bir kez sarıda dur, sonra yedi kez kırmızı, ardından iki defa mavi." Piyano renkli ışıklar saçtı. Tuşlar kendi kendine...
Devamı

MAÇEVERA- 14 (FİNAL)

  14: Final "Ben Saltuk ve burası da Maçevera." dedi kumandan. Ordudakilere olmadığı kadar sevecen ve arkadaş canlısı davranıyordu. "Nasıl yani? Maçevera ne oluyor?" diye sordu Duri etrafına bakarken etkilenmiş gözlerle. "Maçevera taa Hace Ahmed Yesevi'ye kadar uzanan bir yolculuk. Asıl ismi Mavera ama biz açe gibi bir değişiklik yaptık." "Açe ne peki?" diye atladı Gempa. Günlerdir beklediği an gelmişti. Gözlerini kocaman açıp alacağı cevabı bekledi. (Y.n: Buradan sonra ki kısmı karabatağıma armağan ediyorum.) "Açe benim." dedi bir kız. Açık sarı başörtüsünün üzerine bir şal geçirmişti. Bonesinin altından ipler ile bağlanmış minik taşlar alnına değiyordu. Kısacası kıyafeti eski türkleri andırıyordu. "Asıl ismim Açelya ve mücadeleyi kazanmak için bazı yerlere kendi lakabımı kazıdım. Amacım diğerlerini bulundukları durumdan uyandırmaktı." dedi ve tatlı bir şekilde gülümsedi. "Ihmm... Gempa bu işaretler için oldukça endi...
Devamı